expo2100

ΦΙΛΙΠ ΝΤΙΚ-UBIK-ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΤΙΝΑ ΘΕΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΤΟΠΟΣ

Στο συγκεκριμένο βιβλίο περιγράφονται τρία παράλληλα σύμπαντα που αποτελούν ουσιαστικά ένα ενιαίο σώμα κοινωνίας .Στη γη υπάρχει η κλασσική σύγχρονη πόλη μέσα στην οποία ζει και αναπτύσσεται η κοινωνία των αδρανειακών ,των οποίων η ύπαρξη είναι άγνωστη για τους "φυσιολογικούς" ανθρώπους. Πέρα από αυτό , οι αδρανειακοί έχουν πρόσβαση και στο τρίτο σύμπαν, αυτό της Σελήνης. Κοινό στοιχείο αυτής της "τρισδιάστατης" κοινωνίας-πόλης είναι η έννοια του θανάτου , μια έννοια που και στα τρία αυτά σύμπαντα ο πόνος και η απώλεια κρατούν την αξία και την μακαβριότητα του, άσχετα από την ανάπτυξη και εξέλιξη της κάθε κοινωνίας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι δημιουργείται και ένα τέταρτο σύμπαν αυτό του « Μορατόριουμ των Αγαπητών Αδερφών» όπου ζωντανοί, ημιζωντανοί και νεκροί επικοινωνούν και θρηνούν μαζί. Έτσι μια δεύτερη πόλη συνυπάρχει με αυτή την πόλη που περιγράφεται στο βιβλίο.Ο πόνος είναι ο ίδιος μόνο που οι κοινοί θνητοί ξεσπούν έχοντας έντονη ψυχολογική αποφόρτιση , ενώ οι αδρανειακοί καταφεύγουν σε αυτόματες συσκευές ηρεμιστικών χαπιών ή σε ηρεμιστικές τσίχλες με γεύση ροδάκινου…

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Ως ιδιοκτήτης του« Μορατόριουμ των Αγαπητών Αδερφών» , ο Χέρμπερτ Σενχαϊτ φον Φόγκελσανγκ έφτανε πάντοτε στη δουλειά πριν από τους υπαλλήλους τους. Εκείνο το βράδυ,μέσα στο παγωμένο,γεμάτο αντιλάλους κτίριο,που μόλις άρχιζε να σαλεύει ένας κληρικός με ανήσυχη έκφραση και χοντρά γυαλιά, ντυμένος με μπλέιζερ από ριγέ γούνα και μυτερά κίτρινα παπούτσια, περίμενε στον πάγκο της υποδοχής,με την απόδειξη ανά χείρας.

Προφανώς είχε έρθει για να ευχηθεί σε κάποιο συγγενή του. Σύντομα θα άρχιζε η κίνηση στο μορατόριουμ , καθώς πλησίαζε η Ημέρα της Ανάστασης , η γιορτή κατά την οποία αποδίδονταν τιμές στους μισοζωντανούς. σελ.13

[…]Ο Χέρμπερτ στράφηκε και προχώρησε προς τους κάδους ψυχρής συντήρησης[…]Μηχανικά, τοποθέτησε ένα φορητό πρωτοφασονικό ενισχυτή μέσα στο διαφανές πλαστικό κάλυμμα του φερέτρου, τον συντόνισε και άρχισε να αναζητά κάποια ένδειξη εγκεφαλικής δραστηριότητας στην κατάλληλη συχνότητα. σελ.14

«Η ταφή είναι βάρβαρο έθιμο», μουρμούρισε ο Χέρμπερτ.«Απομεινάρι του πρωτογόνου παρελθόντος του πολιτισμού μας». Σελ 15

Όρθια μέσα στο διάφανο φέρετρο, τυλιγμένη από δύσοσμες αναθυμιάσεις ψυκτικού αερίου, η Έλλα… σελ 22

Πως ήταν, αναρωτήθηκε , να βρίσκεται κανείς στη μισοζωή; […]«η βαρύτητα», του είχε πεί κάποτε «σταματά να σε επηρεάζει και αρχίζεις να αιωρείισαι ,όλο και συχνότερα».« Όταν τελειώσει και η μισοζωή» ,του είχε πεί ,« νομίζω ότι φεύγεις έξω από το σύστημα, πηγαίνεις στα άστρα». σελ 24

[…]Βγήκε από το πνιγηρό σκονισμένο γραφείο και περιπλανήθηκε ανάμεσα στα παγωμένα φέρετρα ,που ήταν αριθμημένα και αραδιασμένα σε τακτικές σειρές. σελ 29

«Όταν την επιστρεψουμε στον καδο»[…], μπορούμε να την τοποθετήσουμε σε έναν θάλαμο υψηλής διαβάθμισης , με τοιχώματα μονωμένα και ενισχυμένα με τεφλόν 26, ώστε να αποτρέπεται η ετεροψυχική έγχυση[…] σελ 32

«Ωστόσο, όλες οι συσκευές διανομής φαρμάκων διαθέτουν κερματοδέκτη. Θα ήθελα να προσθέσω, επίσης, ότι θα βρείτε στην αίθουσα παιχνιδιών της σουίτας ένα μηχάνημα διανομής ηρεμιστικών.» Σελ 96

Η πλαστική σήραγγα που οδηγούσε από το σκάφος τους στο πλάτωμα ήταν ακομη εκεί. Σελ 106

«Ηρεμιστικες τσιχλες με γευση ροδακινου» σελ. 124

Σε μια τρομοκρατική βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε σε μια μυστική υπόγεια εγκατάσταση της Σελήνης ,ο Γκλεν Ραινσιτερ πληγώθηκε θανάσιμα και εξέπνευσε πριν το σώμα του τοποθετηθεί στην ψυχρή συντήρηση. Μεταφέρθηκε στο « Μορατόριουμ των Αγαπητών Αδερφών» στη Ζυρίχη , όπου κατεβλήθη κάθε δυνατή προσπάθεια να αναβιώσει σε μισοζωή. Όταν πλέον κατέστη σαφές το μάταιο των προσπαθειών , η σορός του Γκλεν Ραινσιτερ επέστρεψε εδώ ,στο Ντε Μοινς, όπου θα εκτεθεί σε δημόσιο προσκύνημα στο «Νεκροφυλάκειο του Απλού Ποιμένα»Στην οθόνη εμφανίστηκε ένα παλιομοδίτικο λευκό ξύλινο κτίριο … σελ 178

ΛΙΣΤΑ-ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ

ΖΥΡΙΧΗ→ΣΥΝΧΡΟΝΗ ΠΟΛΗ

« Μορατόριουμ των Αγαπητών Αδερφών»→ΥΠΟΔΟΜΗ ΤΗΣ "ΠΟΛΗΣ "ΤΩΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑΚΩΝ

ΣΕΛΗΝΗ

κληριkoς

κάδους ψυχρής συντήρησης

Ημέρα της Ανάστασης

διαφανές πλαστικό κάλυμμα του φερέτρου

«Η ταφή είναι βάρβαρο έθιμο»

«Απομεινάρι του πρωτογόνου παρελθόντος του πολιτισμού μας».

συσκευές διανομής φαρμάκων

σε δημόσιο προσκύνημα στο «Νεκροφυλάκειο του Απλού Ποιμένα»