‘‘Λεπτές ξερές νιφάδες ακαθαρσιών, που ο αέρας παρασύρει από τους υπονόµους, έχουν κολλήσει πάνω στο φακό της νύχτας.’’ σελ.9
‘‘Ο ελβετικός αναπνευστήρας νανοπόρων που φορά, του γδέρνει τα φρεσκοξυρισµένα µάγουλα.’’σελ.10
‘‘Γιατί του επιτρέπουν να προσθέτει τα καυσαέριά του στονήδη δηλητηριασµένο αέρα...’’σελ.11
‘‘...όταν η ∆ηµοκρατία της Επιθυµίας έβαλε τέλος στην καριέρα του...’’ σελ.13
‘‘Τώρα γυάλιζαν µε το δέρµα τις επιχρωµιωµένες προεξοχές στα πλευρά του αυτοκινήτου. Στις προεξοχές αυτές εφάρµοζαν ηλεκτροφόρα πλέγµατα για περιπτώσεις ταραχών, και τις είχαν επιχρωµιώσει για φιγούρα. Τα οχήµατα της αστυνοµίας στο Νοξβιλ ήταν και αυτά ηλεκτροφόρα, αλλά είχαν και ένα σύστηµα ροής νερού που κρατούσε την επιφάνεια τους βρεγµένη, κι αλίµονο σ΄όποιον ακουµπούσε πάνω τους.’’ σελ.15
‘‘Ο Σάµπλετ ήταν τεξανός, πρόσφυγας από κάποια παράξενη αίρεση που τα µελη της ζούσαν σε τροχόσπιτα και έβλεπαν συνεχώς βίντεο....Αυτοι οι τύποι πίστευαν ότι το βίντεο είναι η πιο σηµαντική µορφή επικοινωνίας του Κυρίου µε τους ανθρώπους, και οτι η οθόνη είναι κάτι σαν µια αιωνίως φλεγόµενη βάτος.’’ σελ.15
‘‘...υπήρχε µια επιγραφή που έλεγε ότι είναι πολιτική της εταιρίας να µην χρησιµοποιείται αυτή η ονοµασία, Αστρο του Θανάτου, αλλά όλοι έτσι το έλεγαν, ακόµη και οι αστυνοµικοί. Επισήµως ονοµαζόταν Γεωσυγκλινικός ∆ορυφόρος Επιβολής του Νόµου.’’ σελ.20
‘‘Ο Σάµπλετ είχε καταγράψει τα υπόγεια σπίτια στην προσωπική µαύρη λίστα του. Ελεγε ότι ο αέρας εκεί µέσα είναι τοξικός....Τα υπόγεια σπίτια ήταν µεγαλύτερα από τα πιο πολλά κανονικά σπίτια, στοιχηζαν περισσότερο....Είχε αµέτρητους υπόγειους ορόφους, σκαµµένους κάτω από ένα πράγµα που έµοιαζε σχεδόν, αλλά όχι τελείως, µε βοµβαρδισµενο εργοστασιο στεγνού καθαρισµου. Μέσα έβλεπες δοκάρια από φυσικό ξύλο, γύψινες επενδύσεις, τούρκικα χαλιά, κάτι τεράστιους πίνακες, δάπεδα στρωµένα µε σχιστόλιθο, και έπιπλα που όµοιά τους δεν είχε ξαναδεί στη ζωη του.’’ σελ.21
‘‘το Υπουργείο Υγείας προσπαθούσε τώρα να απαγορεύσει τα αυτοκίνητα κάµπριο, γιατί σ αυτά οφειλόταν η αύξηση του ποσοστού καρκίνου του δέρµατος.’’ σελ.22
‘‘της πήρε το αυτόγραφο, και το έβαλε πάνω στην τηλεόραση, µαζί µε τα µαντιλάκια προσευχής και το ολογράφηµα του αιδεσιµότατου Γουέιν Φάλον.Είχε µαντιλάκια προσευχής για ότι µπόρεις να φανταστείς. Για το νοίκι, για το AIDS , για τη φυµατίωση.... ένα µαντιλάκι προσευχής δεν µπορεί να σε προστατέψει από το AIDS ....πήγαινε να κανεις το εµβόλιο, όπως όλος ο κόσµος...’’ σελ.27
‘‘Αλλά η Κάρεν γέλασε και του είπε πως όταν έχεις τη γερµανική νανοτεχνολογία δε σου χρειάζονται τα πιστοποιητικά. Μετά έβγαλε µια συσκευή που έµοιαζε µε µικροσκοπική χύτρα ατµού που δουλεύει µε µπαταρίες. Είχε διαφανο καπάκι, και η Κάρεν του έδειξε ένα πραγµα µέσα στη χύτρα. Ο Ράιντελ είχε ακούσει γι αυτά τα κατασκευάσµατα, αλλά δεν τ είχε δει ποτέ του. Έλεγαν οτι κοστιζουν όσο ένα µκρό αυτοκινητο, και είχε διαβάσει κάπου ότι διατηρούνται πάντα σε θερµοκρασία δωµατίου.
Καθώς το κοίταζες µέσα στη συσκευή, έµοιαζε σχεδόν να κινειται. Ηταν ένα ανοιχτόχρωµο πράγµα, σαν µέδουσα. Τη ρώτησε αν είναι αλήθεια ότι είναι ζωντανό. Η Κάρεν του απάντησε ότι δεν είναι ακριβώς ζωντανό, είναι σχεδόν ζωντανό, και τα υπόλοιπα είναι φουλερένια και υποκυτταρικά αυτόµατα.Του είπε ακόµη πως ούτε καν θα το καταλάβαινε ότι είναι µέσα της , αλλά ότι σε καµία περίπτωση δε θα το έβαζε µέσα της µπροστά του.’’ σελ 28-29
‘‘Η Κάρεν έµενε στο Σεντσούρι Σίτι ΙΙ γνωστό επίσης ως Βυζί, ένα κατασκεύασµα που έµοιαζε µε αεροδυναµικο ηµιδιαφανές πράσινο βυζί, και ήταν το τρίτο ψηλότερο οικοδόµηµα σε όλο το λεκανοπέδιο του Λος Αντζελες. Οταν το φως έπεφτε µε την καταλληλη γωνία , µπορουσες σχεδόν να δεις από µέσα του, και να διακρίνεις τα τρία γιγάντια στηρίγµατα που το συγκρατουσαν. Ηταν τόσο µεγάλα, που µπορούσες να βάλεις µέσα τους έναν κανονικό ουρανοξύστη, και να µείνει κα µπόλικος χώρος ακόµη. Μέσα σ αυτά τα στηρίγµατα, που σχηµάτιζαν ένα τριποδο, περνούσαν ασανσέρ, που έγερναν όµως στο πλάι.....το βυζί είχε µία ρώγα από διαβρωµένο χαλκό, που έµοιαζε µε κεινα τα κινέζικα καπέλα και ήταν και το διαµέρισµα της Κάρεν,µάζι µε άλλα εκατό πανακριβα διαµερίσµατα , µια λέσχη του τένις, µπαρ και εστιατόρια κα ένα εµπορικό κέντρο όπου έπρεπε να πληρώσεις για να γίνεις µέλος για να σ αφήσουν να ψωνίσεις. Το διαµέρισµα της Κάρεν ήταν στην άκρη της ρώγας, και είχε µεγάλα καµπυλωτά παραθυρα στονπράσινο τοιχο.’’ σελ.34
‘‘ ...η ∆ηµοκρατία της Επιθυµίας υπάρχει τόσο καιρό και δεν έχουν καταφέρει ποτέ να τους στριµώξουν....’’ σελ.42
‘‘...είδε κάτι τύπους µέσα σε ένα µισοσκότεινο µπάνιο να καπνίζουν πάγο µέσα από ένα δελφίνι απο φυσητό γυαλι....’’ σελ.47
‘‘στη βιτρίνα του µαγαζιού που λεγόταν <Εφιαλτική Λαική Τέχνη>, υπήρχε ένας πίνακας της Εκστασης....είχε ξαναδεί τέτοιες ζωγραφιές στα τοιχώµατα χριστιανικών φορτηγών...’’ σελ.59
‘‘είδε τραπεζάκια σαλονιού φτιαγµένα από παλιές ταφόπλακες...’’ σελ.62
‘‘ τη νύχτα ετσι όπως φωτιζόταν (γέφυρα) από χριστουγεννιάτικα φώτα, ανακυκλωµένο νέον , ακοµη και φακούς, διέθετε µια παραξενη µεσαιωνική ενέργεια....τα ατσάλινα οστά της,οι απλωµένοι της τένοντες, χανονταν σε έα συνονθύλευµα από όνειρα: µαγαζιά όπου έκαναν τατουάζ, καταστήµατα µε βιντειπαιχνίδια, µισοφωτισµένοι πάγκοι γεµάτοι παλια διαλυµένα περιοδικά, µικροπωλητές που πουλούσαν πυροτεχνήµατα ή κοµµένο δόλωµα, µαγαζιά στοιχηµάτων, µπαρ µε σούσι, παράνοµοι ενεχυροδανειστές,βοτανολόγοι,κουρεία µπαρ. Ονειρα εµπορικά, τοποθετηµένα στο ύψος περίπου του δρόµου όπου κάποτε περνούσαν τα αυτοκίνητα, ενώ από πάνω τους, ανεβαίνοντας µέχρι τις κορυφές των καλοδιόπυργων, υψωνόταν το πολύπλοκο δίκτυο των κατοικιών, µε τον αγνώστου µεγέθους πληθυσµό και τις ζώνες των πιο προσωπικών φαντασιώσεων.’’ σελ.68-69
‘‘οδηγούσε ένα λευκό daihatsu sneaker µε ένα κινούµενο ολογράφηµα καταρράκτη στο καπό του.’’ σελ.74
‘‘...,για παραδειγµα, πολύ ντανσερ, γουστάρουν να σνιφάρουν πότε πότε λίγο καλό κάψιµο αέριο. Τους καθαρίζει τα ρουθούνια, τους ξυπνάει τα αίµατα.Τη βρίσκουν µε δαυτο.’’ σελ.77
‘‘Η Κοιλάδα. Που και που κάποιες µικρές τιρκουάζ επιφάνειες: οι λίγες πισίνες που επιζούσαν ακόµη, µε υποβρύχιο φωτισµο.’’ σελ.88
‘‘εγώ πηγαίνω στο Σαν Φρανσισκο για να µεταφέρω το µακαρίτη τον άνδρα µου σε µια µικρότερη κρυογονική µονάδα.’’ σελ.89
‘‘εγώ πάντως είµαι πλήρες µέλος του Τέλος τα Μεσάνυχτα....ηταν µια οργάνωση αµοιβαίας ευθανασίας,παράνοµη στο Τενεση...το έκαναν οκτω µε εννια άτοµα κάθε φορά, το πόλυ. Οι νοσοκόµοι τους έλεγαν ΤΕΤΑΜ, απο τα αρχικά του ονόµατος της οργάνωσης. Αυτοκτονούσαν παίρνοντας διάφορα κοκτέιλ από νόµιµα φάρµακα. Οµορφα και παστρικά. Οι πιο νοικοκυρεµένες αυτοκτονίες του κόσµου.’’ σελ.90
‘‘το πρόγραµµα οµοιότητας ήταν ένα πρόγραµµα της αστυνοµίας που χρησιµοποιουσες όταν ήθελες να εντοπίσεις άτοµα που έχουν εξαφανιστεί. Σκανάριζες τη φωτογραφία του ατόµου που ήθελες, και το κοµπιούτερ σου έδινε τα ονόµατα πέντε έξι διασηµων ατόµων που έµοιαζαν κάπως στο άτοµο.’’ σελ.91
‘‘στις πόλεις υπήρχε κόσµος που δεν είχε που να µείνει. Αν ήσουν τυχερός κοιµόσουν σε κανένα χαρτοκούτι µεσα στο πάρκο. Υπηρχε µια ολοκληρη πόλη από χαρτοκούτια εκεί πέρα. Μετά έφεραν κάτι σωλήνες µε τρύπες από τι Πρτλαντ και τις έβαλαν γύρω από τα κτίρια.’’ σελ.99
‘‘για λόγους τακτικής, είπε η ξανθιά, δεν υποστηρίζουµε πλέον τη χρήση βίας ή µαγείας κατά µεµονωµένων ατόµων.’’ σελ.104
‘‘ένα ζευγάρι λασπωµένα αθλητικά παπούτσια σαραντα πεντε νούµερο, µε διακόσµηση νέον κατεβηκαν σφυροκοπώντας τη σκάλα’’ σελ.105
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου