virus pavillion

Σε ένα περιβάλλον που δεν τίθεται πια θέμα διαχωρισμού των ιών σε βιολογικούς και τεχνολογικούς, στην EXPO του 2100, το virus Pavilion εισάγει τον επισκέπτη στον κόσμο των ιών. Τεχνολογία και οργανισμός είναι ένα αλληλοεξαρτώμενο σύστημα. Ο ψηφιακός κόσμος δεν είναι απλά μια πτυχή της καθημερινότητας αλλά αποτελεί προέκταση της ανθρώπινης φύσης. Καθένας πλέον είναι εξοπλισμένος με ψηφιακά συστήματα (epiphany) που αποτελούν δεύτερο δέρμα και επιτρέπουν την ύπαρξή τους στη νέα επαυξημένη πραγματικότητα. Επομένως πέρα από τους βιολογικούς, κάθε τεχνολογικός ιός απειλεί την ομαλή λειτουργία του συστήματος.
Στο περίπτερο εκτίθεται η αναδρομή των ιών από την εποχή του Ιπποκράτη και του Ασκληπιού εώς το τώρα. Επεξηγούνται η φύση και ο τρόπος λειτουργίας των ιών (τεχνολογικών και βιολογικών) και οι μέθοδοι πρόληψης και αντιμετώπισής τους. Η έκθεση διαιρείται σε τρεις ενότητες. Οι ιοί εκτίθονται περιμετρικά στη πρώτη ζώνη πάνω σε αναρτημένες μεμβράνες. Το ιστορικό μέρος της έκθεσης που αφορά την πρόληψη και τη διάγνωση φιλοξενείται στη δεύτερη ζώνη στους λαβυρινθοειδείς διαδρόμους ενώ στην τρίτη και κεντρική ζώνη μπορεί να πληροφορηθεί κανείς για τους τρόπους αντιμετώπισης των ιών εν γένει. Η έκθεση αποτελεί μια διαδραστική εμπειρία με τον επισκέπτη να αφήνει το αποτύπωμά του στο πέρασμά του.

Το περίπτερο διαρθρώνεται σε τρείς ομόκεντρες  ζώνες που παραπέμπουν στα αμυντικά στάδια του οργανισμού. Στο περίπτερο δεν υπάρχει είσοδος. Ο επισκέπτης μπορεί να διεισδύσει στο εσωτερικό από οποιοδήποτε σημείο της περιμέτρου και  αντιμετωπίζεται εχθρικά όπως ένας ιός που εισβάλλει σε έναν οργανισμό.  Εξωτερικά βρίσκεται το πρώτο στάδιο άμυνας, προστατεύοντας το εσωτερικό του με ένα πέπλο μεμβρανών δρώντας αντίστοιχα με το δέρμα, τα τριχίδια ή η βλέννα παρεμποδίζοντας την είσοδο.  Προχωρώντας κάποιος στο εσωτερικό του περιπτέρου και παραμερίζοντας ενεργά τις μεμβράνες, έρχεται αντιμέτωπος με τη δεύτερη προστατευτική του ζώνη. Εκεί μπορεί κανείς να περιπλανηθεί στους αχανείς διαδρόμους, που σχηματίζοντας ένα είδος λαβύρινθου αποτρέπει τον επισκέπτη να εισχωρήσει περισσότερο προς τον πυρήνα του κτιρίου. Παράλληλα συναντά πληροφορίες για τους ιούς και για την αντιμετώπισή τους.  Το τρίτο και τελευταίο στάδιο, ο πυρήνας του περιπτέρου αποτελεί  μια μεγάλη πλατεία με δυνατότητες ψυχαγωγίας και ανάπαυσης καθώς και κάποιου είδους ψηφιακή βιβλιοθήκη με τα τελευταία νέα στο χώρο των αντιβιοτικών (antivirus). Ωστόσο η άμυνα συνεχίζεται και όσο ο αριθμός των επισκεπτών αυξάνεται, σταδιακά αλλάζει η ατμόσφαιρά και σκοτεινιάζει, αποτυπώνοντας έτσι την αρνητική επίδρασή τους στον οργανισμό. Αυτόματα η ατμόσφαιρα προτρέπει τον επισκέπτη να εξέλθει του περιπτέρου, όπως το τρίτο στάδιο του αμυντικού θα απέτρεπε τον πολλαπλασιασμό των ιών στο εσωτερικό του.

book up

Mona Lisa Overdrive

Open publication - Free publishing - More william gibson

ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ//LACHANOKIPOS

Το project Λαχανόκηπος είναι ένα σύμβολο ενταγμένο στον αστικό ιστό. Πρόκειται για ένα follie το οποίο έχει σκοπό να ενημερώσει σχετικά με την κατοίκον φύτευση λαχανικών, φρούτων και όσπριων. Η ουσία του δεν είναι μόνο χρηστική, δηλαδή άμεση παραγωγή και κατανάλωση αλλά και κλιματική αφού αυτόματα τα φυτά αλλάζουν το μικροκλίμα ενός χώρου (σκίαση, δροσιά, μόνωση). Το follie προσπαθεί να αναδείξει αυτά τα χαρακτηριστικά, ενώ παράλληλα αποτελεί μία ανεξάρτητη πράσινη μονάδα μεσα στην πόλη. Το εσωτερικό του είναι αποκλεισμένο από αυτήν, προσφέροντας έτσι μία εντελώς διαφορετική αίσθηση μπαίνοντας σε αυτό. Ο επισκέπτης είναι περιτριγυρισμένος από αναρριχώμενα λαχανικά-φρούτα (ντομάτες αγγούρια φράουλες), ρίζες και χώμα.Η αλλαγή των οσμών, των υφών και του μικροκλίματος δημιουργούν μία ξεχωριστή αίσθηση για κάποιον που κυκλοφορεί στην πόλη. Ακόμα έχει την δυνατότητα να ανέβει στο ανώτατο επίπεδο, αυτό της δεξαμενής όπου έρχεται σε επαφή με έναν λαχανόκηπο φυτεμένο με τη βοήθεια της υδροπονίας, οι ρίζες του οποίου είναι εμφανείς στο κατώτερο επίπεδο.-


Ζβες Κωνσταντίνος, Μπακογιάννη Ευαγγελία

Ringworld (Ο Κόσμος Δακτύλιος)

Garment (book folly)

Δεν υπάρχει τίποτα μαγικό σε αυτά. Η μαγεία βρίσκεται στο τι λένε τα βιβλία, πως ένωσαν τα κομμάτια του σύμπαντος σε ένα ένδυμα για εμάς.

- Ray Bradbury, Fahrenheit 451


Το συγκεκριμένο απόσπασμα, καθώς και το γενικότερο περιεχόμενο του βιβλίου αποτέλεσε τη βάση της ιδέας για τη δημιουργία της εκθεσιακής εγκατάστασης βιβλίου (folly).
Η έννοια του βιβλίου ως ένδυμα για τους ανθρώπους αποτελούμενο απο συγκολημμένα κομμάτια συνέβαλε στη δημιουργία ενός περιβλήματος με τριγωνισμούς που παραπέμπει σε ένδυμα - κάλυμμα.
Παράλληλα, η έννοια του ανθρώπου ως βιβλίο αναπαρίσταται με τη δημιουργία σκοτεινών και στενών θαλάμων - θυλάκων όπου ο άνθρωπος απομονώνεται και γίνεται ο ίδιος το περιεχόμενο των βιβλίων.
Τέλος, στο βάθος των θυλάκων, όταν ο άνθρωπος φτάνει στο περίβλημα, φαίνονται χαραγμένες ορισμένες φράσεις επιλεγμένων βιβλίων.
Συγκεκριμένα, έγινε επιλογή πέντε βιβλίων διαφορετικών ειδών και γλωσσών και από το καθένα παρουσιάζονται φράσεις - στην πρωτότυπη γλώσσα τους και στα ελληνικά - ώστε ο άνθρωπος που μπαίνει στο θύλακα να παίρνει μια ιδέα από το περιεχόμενό του.

Hedonistic Pavillion expo 2100

Open publication - Free publishing - More 2100

Zβες Κωνσταντίνος-zveskon@gmail.com
Καστρινάκης Λευτέρης-lefterisarch@gmail.com

ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ (κοιμτσιδη ναστια , μπακογιαννη ευαγγελια)

το ηλεκτρικο προβατο, φιλιπ ντικ

Aποσπάσματα_

Μετα απο ένα βιαστικό πρωινό- είχε χάσει χρόνο συζητώντας με τη γυναίκα του - ντυμένος κατάλληλα για έξοδο, φορώντας και τη Μολύβδινη Ποδιά Λοβιτούρα, μοντέλο Αζαξ , ανέβηκε στον σκεπαστό βοσκότοπο της ταράτσας όπου "έβοσκε" το ηλεκτρικό του πρόβατο. Εκεί , σαν πολύπλοκο μηχάνημα που ήταν , μασούλαγε με τεχνητή ικανοποιήση, παραπλανωντας τους αλλους ενοικους του κτιριου. σελ 16

Ξεχασε το πρόγραμμα σου και θα ξεχασω και εγω το δικο μου. Θα παρουμε μαζι το 104 , και για τους δυο μας, και επειτα εσυ θα το διατηρησεις , ενω εγω θα παρω τη δικη μου επαγγελματικη διαθεση. ετσι θα θελω να ανεβω στην ταρατσα, να ελεγξω το προβατο και μετα να παω στο γραφειο...
...παρε το 888, είπε ο Ρικ καθως ζεσταινοταν η συσκευη. επιθυμία να δεις τηλεοραση οτι και αν εχει.
-δεν εχω διαθεση να παρω τιποτα τωρα. ειπε η ιραν
-τοτε παρε το 3, της ειπε
- δεν θελω να παρω αυτο που διεγειρει τον εγκεφαλικο μου φλοιο ετσι που ναθελω να παρω κατι..
σελ 17 18

Σ ενα γιγαντιαιο , αδειο, παρακμασμενο κτιριο που καποτε ειχε στεγασει χιλιαδες ...
...αυτο το ερειπιο χωρις ιδιοκτητη, πριν τον τελικο παγκοσμιο πολεμο, το φροντιζαν και το συντηρουσαν. εδω ηταν τα προαστια του σαν φραντσισκο, πολυ κοντα στην πολη με το μονορειλ και τωρα οι προσεκτικοι ιδιοκτητες η ειχαν πεθανει η ειχαν μεταναστευσει σε καποια αποικια .
σελ 25

η σκονη που ειχε μολυνει το μεγαλυτερο μερος της επιφανειας του πλανητη.. τωρα που ο ηλιος ειχε παψει να λαμπει.. οι ραδιενεργες βροχες
σελ 25,26

Το να χασομερα κανεις στη γη σημαινε πως θα μπορουσε να χαρακτηριστει ξαφνικα βιολογικα απαραδεκτος , απειλη για την αρχαικη κληρονομια της φυλης. μετα τον χαρακτηρισμο του σαν ιδιαιτερου.. σταματουσε να αποτελει μερος της ανθρωποτητας. κι ομως εδω και εκει υπηρχαν ανθρωποι που αρνουνταν να μεταναστευσουν. αυτο, ακομα και για τους ιδιους ηταν ενας παραλογισμος που τους εφερνε σε αμηχανια. λογικα καθε κανονικος θα επρεπε να ειχε μεταναστευεσει. ισως παρα τη παραμορφωση της η γη παρεμενε οικεια..
.. οπως και να ειχε το πραγμα, χιλιαδες εμειναν, οι περισσοτεροι μαζεμενοι σε αστικες περιοχες οπου , μπορουσαν να δουν ο ενας τον αλλο, οπου η φυσικη παρουσια των αλλων τους εδινε θαρρος. αυτοι φαινοταν να ειναι οι σχετικα υγιεις διανοητικα. και, περιστασιακα, περιεργες και αμφιβολες υπαρξεις απαρεμεναν στα πρακτικα εγκαταλειμμενα προαστια.

...η τηλεοραση υποστηριζε πως ηταν η πεμπτη(η εκτη?) επετειος της ιδρυσεως της Νεας Αμερικης, της κυριας αποικιας των Ηνωμενων Πολιτειων στον Αρη.
.. απο τη Νεα Νεα Υορκη στον Αρη...
σελ 26,27

Ανέβαινε απο το πάτωμα μέσα απο το γκρίζο κουλουριασμένο χαλί που έφτανε απο τον ένα τοίχο στον άλλο. Απελευθερωνόταν απο τις σπασμένες και μισο-χαλασμένες συσκευές της κουζίνας, τις νεκρες μηχανές που δεν ειχαν δουλεψει ουτε μια φορά όσον καιρό έμεινε εκεί ο Ισιντόρ. Έσταζε απο το άχρηστο φωτιστικό του λίβινγκ-ρουμ, ενωνόταν με την κενή και βουβή κάθοδο της -της σιωπής απο το λεκιασμένο απ τις μύγες ταβάνι.
Ζούσε μόνος του δε αυτο το εκφυλιζόμενο, τυφλό κτίριο με τα χίλια ακατοικητα διαμερίσματα που, όπως κι όλα τα άλλα σαν κια αυτο , έπεφτε, μέρα με τη μέρα, σε ερείπια μεγαλύτερης εντροπίας.
σελ 28,29

Ωρα να πιάσουμε τις λαβές , είπε στον εαυτό του, και διέσχισε το λιβινγκ ρουμ προς το μέρους του μαύρου κουτιού συμπαθείας. όταν το άναψε, η συνηθισμένη μυρωδιά αρνητικών ιόντων αναδύθηκε απο την παροχή ρεύματος.. η λυχνία των καθοδικών ακτίνων έλαμψε σαν μια απομίμηση, μια αδύνατη εικόνα τηλεόρασης. σχηματίστηκε ένα κολάζ απο φαινομενικά τυχαία χρώματα, γραμμές και σχήματα που ώσπου να πιάσει κανείς τις λαβές , δεν σήμαιναν τίποτα. Ετσι παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή , έπιασε τις δυο λαβές..
..είχε περάσει στην άλλη μεριά με τον συνηθισμένο περίεργο τρόπο, η φυσικλη συγχώνευση -συνοδευόμενη απο διανοητική και πνευματική ταυτότητα -με τον Ουίλμπουρ Μέρσερ είχε συμβεί ξανά. όπως συνέβαινε και για τον καθένα που έπιανε τις λαβές εκείνη τη στιγμή..
..αλλά ένα κουτί συμπαθείας είναι το πιο προσωπικό σου απόκτημα! Είναι μια προέκταση του σώματος σου. Είναι ο τρόπος με τον οποιο αγγίζεις αλλους ανθρώπους , είναι ο τρόπος με τον οποιο σταματάς να είσαι μόνος.
...αλλά ο Μέρσερ , σκέφτηκε, δεν είναι ανθρώπινο ον. Μάλλον είναι μια αρχέτυπη οντότητα απο τ άστρα που την έχει επιβάλει στον πολιτισμό μας κάποιο κοσμικό ιερατείο...
σελ 30,31,65,66,68

Τον ακολούθησε στο αποπνικτικό, κλειστό γραφείο και άναψε τη συσκευή φιλτραρίσματος του αέρα.
σελ 35

Τα μοντέλα Νέξους-6, σκέφτηκε ο Ρικ , ξεπέρασαν αρκετές τάξεις ιδιαίτερων ανθρώπων όσον αφορά τη νοημοσύνη. Με άλλα λόγια, τα ανδροειδή που ήταν εξοπλισμένα με τη νέα εγκεφάλικη σοβαρή άποψη , περισσότερο απο ενα μεγάλο - αλλά κατώτερο- τμήμα της ανθρωπότητας.
σελ 37

όταν προσγείωσε το αστυνομικό χόβερκαρ στην ταράτσα του κτιρίου της εταιρείας Ρόζεν στο Σηάτλ... φορώντας τα νέα γυαλιά που φυλτράριζαν τη σκόνη.
σελ45

Ώρα για ένα σύντομο σχόλιο για τον αυριανό καιρό . Πρώτα στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ ο δορυφόρος Μαγκουστα αναφέριε πως η ραδιενεργός βροχή θα ειναι ιδιαιτερα έντονη προς το μεσημέρι και μετά θα μετριαστεί.
σελ 62

Ολόκληρος ο πλανήτης είχε αρχίσει να αποσυντίθεται σε σκουπίδια και για να κρατηθεί κατοικήσιμος για όσους είχαν παραμείνει έπρεπε κάθε τοσο να μαζεύουν τα σκουπίδια... η γη θα πέθαινε κάτω απο ένα στρώμα- όχι ραδιενεργού σκόνης - αλλά σαβούρας
σελ 82

...το πρόβλη,α με τα κουνέλια κύριε είναι οτι ολοι έχουν θα. Θα ήθελα να σας δω να μπαίνετε στην τάξη της φίδας, οπου πιστεύω πως ανήκετε. Ειλικρινά σας βλέπω σαν άνθρωπο της γίδας.
σελ 143

|φεύγω απο αυτό το κ-κ-κτίριο| είπε ο Ισιντόρ, |θα μείνω στο κ-κ-κέντρο της πόλης οπου υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι|
σελ188

Κάποτε,σκέφτηκε, θα μπορούσα να δω τ αστρα. Εδώ και χρόνια. Αλλα βλεπεις μονο τη σκόνη. Κανείς δεν εχει δει αστρο εδω και χρόνια, τουλάχιστον απο τη Γη.
σελ 189

Στο φως του πρωινού, η γη κάτω του φαινόταν να απλώνεται για πάντα, γκριζα και γεματη σκουπιδια. Βράχοι μεγάλοι σαν σπίτια είχαν κυλήσει και είχαν μαζευτεί ο ενας διπλα στον αλλο και συλλογιστηκε είναι σαν καποια αποθήκη, οπου έχουν εγκαταλείψει τα εμπορεύματα
σελ 191

Stares Vs Stairs (ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΦΙΣΑ)

­­­­­Το Stairs Vs Stares δημιουργήθηκε ως ένας μικρός εκθεσιακός χώρος βιβλίων (pavilion). Ωστόσο, κατέληξε να είναι μια κινητή βιβλιοθήκη, ένας χώρος ηρεμίας και χαλάρωσης, όπου κάθε αναγνώστης μπορεί να περάσει τον ελεύθερο χρόνο του απολαμβάνοντας ένα νέο βιβλίο που τον ενδιαφέρει.

Η βασική ιδέα πίσω από το σχεδιασμό του Stairs Vs Stares είναι η δυσκολία κατάκτησης της γνώσης. Η ανηφορική πορεία που κάθε αναγνώστης πρέπει να υποστεί, τα επίπεδα που πρέπει να ανέβει για να εμβαθύνει στη γνώση μεταφέρονται αρχιτεκτονικά με την έννοια της κλίμακας. Η κλίμακα ως έννοια αντανακλά ταυτόχρονα τις έννοιες της κορύφωσης, της εμβάθυνσης και της ψυχικής ανάτασης. Αυτό που προϋποθέτει η κατάκτηση της γνώσης είναι ησυχία και συγκέντρωση, ποιότητες ησυχαστηρίου ή βιβλιοθήκης, που ενσωματώνονται στο πρόγραμμα του Stairs Vs Stares δημιουργώντας έναν lounge χώρο που προσφέρεται για την ανάγνωση βιβλίων.

Ελένη Μαρινάκου - Αποστολία Σοφιάδη

G.W.L. SQUARE (ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΑΦΙΣΕΣ)

Το Ελληνικό Περίπτερο της Expo 2100 αποτελεί ένα παγκόσμιο, αρχιτεκτονικό ιδίωμα – μια πλατεία– αναδεδειγμένο μέσα από τα ελληνικά στοιχεία της φύσης – τα ελληνικά βότανα, το φως και τη θάλασσα (Green. Water. Light. Square).

Ενταγμένο ως ρωγμή στον άναρχο, πυκνοκατοικημένο αστικό ιστό που αναπτύσσεται γύρω σαν ιστός αράχνης θυμίζει τις ρωγμές των βράχων όπου τα ευεργετικότερα των βοτάνων γεννιόνται. Ο χώρος, ένα κενό δημιουργημένο από τους γιγαντιαίους, μονολιθικούς όγκους γύρω του, προσφέρει μια πλατφόρμα ανάπτυξης του περιπτέρου σε κατεύθυνση αντίθετη προς αυτήν της πόλης. Μια ανάπτυξη προς τα κάτω, προς την αγκαλιά της γης, όπου η φύση γεννιέται και ανατροφοδοτείται. Η “ρωγμή” υπόσχεται μια “ρωγμή” στον συμβατικό τρόπο ζωής μακριά από τη φύση και προτείνει την επιστροφή στο φυσικό.

Ελένη Μαρινάκου - Αποστολία Σοφιάδη

Apo

Αυστρία. Νιώσε την αρμονία, Architects SPAN (Matias del Campo and Sandra Manninger) & Zeytinoglu

Το Αυστριακό Pavilion (2.000 τ.μ.) χαρακτηρίζεται από δυναμική, αφαιρετική μορφή με ένα πορσελάνινο κέλυφος σε κόκκινο και άσπρο χρώμα. Το εσωτερικό του έχει επίσης κατασκευαστεί μερικώς από πορσελάνη. Η πορσελάνινη επιφάνεια αποτελεί μια αναφορά στην μακρά παράδοση του εμπορίου κινέζικής πορσελάνης που εισάχθηκε από την Κίνα στην Ευρώπη. Συμβολικά η Αυστρία μεταφέρει αυτό το αρχιτεκτονικό αντικείμενο πίσω στην Κίνα ως έκφραση της φιλίας μεταξύ της Αυστρίας και της Κίνας. Ο συνδυασμός του χρώματος δεν αντιστοιχεί μόνο στα χρώματα της Αυστριακής σημαίας, αλλά επίσης ενσωματώνει το κατά Κινέζικη παράδοση κόκκινο χρώμα της τύχης και ευτυχίας.

H βασική κινητήριος δύναμη πίσω από το Αυστριακό Pavilion μπορεί να περιγραφεί ως ακουστικές δυνάμεις ή ακριβέστερα μουσική. Η μουσική ως έννοια αντανακλά την αρχιτεκτονική συνέχεια που συνδέει τους διάφορους χώρους του προγράμματος. Η ενσωμάτωση των ηχητικών συνθηκών μέσα στο μανιφέστο της αρχιτεκτονικής του Pavilion αντηχεί στο ρυθμό της περφόρμανς των video jockeys (Vjs) – του βασικού δημιουργού ατμόσφαιρας μέσα στον κύριο χώρο. Η πλούσια μουσική παράδοση της Αυστρίας καθιστά δυνατό ένα πρόγραμμα περφόρμανς που εκτείνεται από τη μπαρόκ μουσική, στις κλασικές και σύγχρονες δημιουργίες.

Αποστολία Σοφιάδη

Mitropolis

Αφορμή για τη δημιουργία του συγκεκριμένου περιπτέρου αποτέλεσε η ανάγνωση από την κάθε φοιτήτρια, των βιβλίων "Σπηλιές από ατσάλι" του Isaak Asimov και "Το τελευταίο θεώρημα" του Arthur Clarke. Έτσι, κρατήσαμε για την ανάπτυξη της ιδέας το περιβάλλον της ερειπωμένης επιφανειακά πόλης και τη μεταφορά της ζωής υπογείως. Κατ' επέκταση, διαλέξαμε να κάνουμε ένα ελληνικό περίπτερο για την αστρονομία, καθώς η τελευταία σχετίζεται από την αρχαιότητα με τον ελληνικό πολιτισμό.
Με την είσοδο στο ισόγειο του περιπτέρου, ο επισκέπτης θα τοποθετεί ειδικά παπούτσια για την ευκολότερη μετακίνησή του στο ανώτατο επίπεδο. Έπειτα, ανεβαίνοντας τη σκάλα προς το πρώτο επίπεδο, θα βλέπει τις ημικυκλικές κατασκευές, σε καθεμία από τις οποίες, μέσω ενός κράνους επαυξημένης πραγματικότητας,θα παρουσιάζεται και άλλος μύθος για την προέλευση της ονομασιας κάθε αστερισμού. Στο τελευταίο επίπεδο ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να ξαπλ΄ωσει στο επενδυμένο από ειδικό αφρώδες υλικό πάτωμα, και κατά τη διάρκεια της μέρας θα παρακολουθεί προβολές για την κίνηση και την παρακολούθηση των αστερισμών, ενώ κατα τη διάρκεια της νύχτας η οροφή θα ανοίγει και ο επισκέπτης θα παρακολουθεί τη θέση των αστερισμών εκείνη τη χρονική στιγμή, ενώ ταυτόχρονα θα προβάλλονται μεσω ειδικά διοχετευόμενου καπνού, εικονικα, τα σκίτσα από τα οποία προήλθαν οι ονομασίες των αστερισμών.

Άσκηση 4η, Light Pillars

Το “Light Pillars” προσφέρει στον επισκέπτη μία ιδιαίτερη εμπειρία μέσω του διαδραστικού παιχνιδιού με το φως με το οποίο εκφράζεται και η ελληνική ταυτότητα της εγκατάστασης. Το περίπτερο ζωντανεύει μόνο όταν εισέρχεται ο κόσμος, ο οποίος διαμορφώνει τον εσωτερικό χώρο καθώς και τις όψεις της εκθεσιακής εγκατάστασης. Το περίπτερο αποτελείται από δύο επιφάνειες ανάμεσα στις οποίες διαμορφώνονται οι διάφορες χρωματικές διαδρομές ανάλογα με τις πορείες των επισκεπτών. Σκοπός είναι η δημιουργία ενός φωτεινού τοπίου από τον ίδιο τον επισκέπτη που θα του προσφέρει μία αξέχαστη εμπειρία.
Φοιτήτρια: Μαρία Χρήστου

Άσκηση 2η, Holographic Illusion

Στο “holographic illusion” αναπαρισταται ο νοητικός χώρος, που δημιουργεί ένα βιβλίο, με τη χρήση της ιδιαίτερης τεχνικής της ολογραφίας. Επιτυγχάνεται με αυτόν τον τρόπο η δημιουργία μιας μαγικής ατμόσφαιρας και ο εντυπωσιασμός του θεατή που νιώθει σαν να βρίσκεται και σωματικά μέσα στο φαντασιακό αυτό περιβάλλον.
Φοιτήτρια: Μαρία Χρήστου

Glue Code

Glue Code
Διδάσκων: Παπαδόπουλος Σπύρος
Φοιτήτριες:
Αβαράκη Δανάη, Γεωργιάδου Δέσποινα

Fish Plate / expo 2100

[Fish Plate - expo 2100]
Διδάσκων: Παπαδόπουλος Σπύρος
Φοιτήτριες:
Αβαράκη Δανάη, Γεωργιάδου Δέσποινα

Μέσα από τις δράσεις του περιπτέρου, επιδιώκεται η αποκατάσταση της σχέσης των χρηστών με τη θάλασσα, το ψάρεμα, την επεξεργασία του ψαριού και τις δυνατότητες εκμετάλλευσης των ψαριών σε μία εποχή που όλα αυτά έχουν ξεχαστεί και οι άνθρωποι ζουν σε ημιβυθισμένες πόλεις.


















Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας-Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ,Ειδική Σύνθεση Ι
Σχεδιασμός Εκθεσιακής Εγκατάστασης

The closet

εκθεσιακό foly

Ομάδα εργασίας:

Λεμονή Μαργαρίτα

Μπούρου Ελένη

Η γενική ιδέα του εκθεσιακού περιπτέρου βιβλίων “The Closet” προέρχεται από την ιδιότητα που έχει η ντουλάπα στην αποθήκευση στοιχείων και στην οργανωμένη διάταξή τους. Με παρόμοιο τρόπο αποδίδεται αυτή η ιδιότητα με την οργανωμένη διαταξη και συγκέντρωση της πληροφορίας σε έναν εσωστρεφή αρχικά χώρο που έχει όμως τη δυνατότητα επέκτασης και αναπροσανατολισμού.

Το “The Closet” αναδεικνύεται μέσω ενός μηχανισμού σχεδιασμού και παραγωγής χώρου που χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και καθαρές γραμμές. Η ισορροπία, η περιστροφή, η παραλληλία και η λιτότητα είναι από τις πιο αντιπροσωπευτικές λέξεις που το χαρακτηρίζουν.

Αποτελείται από δύο μεγάλα μεταλλικά κινητά φύλλα διαστάσεων 3m x 2,5m που κινούνται με τη χρήση μεντεσέδων αλλάζοντας το προσανατολισμό και τη μορφή του. Όλη η κατασκευή είναι μεταλλική και στο εσωτερικό των φύλλων διατάσσονται ράφια, ντουλάπια, συρτάρια και ψηφιακές οθόνες, όπου οργανώνεται η πληροφορία. Η μεταβλητότητα της μορφής του αλλά και το μέγεθος του το καθιστούν ικανό να τοποθετείται σε εσωτερικούς χώρους κτιριακών εγκαταστάσεων πανεπιστημίων μεταφέροντας, έτσι, τη πληροφορία. Χρησιμοποιώντας το σε εσωτερικούς χώρους πανεπιστημίου θα κάλυπτε τις ανάγκες των φοιτητών για την άμεση παραλαβή των διδακτικών συγγραμμάτων αλλά και θα διευκόλυνε τους εκδοτικούς οίκους των αντίστοιχων συγγραμμάτων στη πώλησή τους, ενώ παράλληλα θα χρησιμοποιείται στη πολιτική διαφήμισης των ιδίων αλλά και των βιβλίων.

Lost Atlantis

EXPO 2100

Ελληνικό περίπτερο

Ομάδα εργασίας:

Λεμονή Μαργαρίτα

Μπούρου Ελένη

Στηριζόμενοι στο μύθο της χαμένης Ατλαντίδας το ελληνικό ομώνυμο περίπτερο παρουσιάζεται σαν ένα μεγάλο νησί με ανεπτυγμένη τεχνολογία και γνώση. Το στοιχείο της βύθισης, η ενημέρωση και η βιωματική εμπειρία ολοκληρώνουν το πρόγραμμα του. Οι γεωλογικές μεταβολές σε συνάρτηση με το χρόνο τροποποιούν τη σχέση υδάτινου και στερεού στοιχείου.

Στα πλαίσια της EXPO το ελληνικό περίπτερο έρχεται να ευαισθητοποιήσει τους επισκέπτες του για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής. Όλο και περισσότερα στοιχεία έρχονται διαρκώς στοφως για την ηλικία της Γης και τις «περιπέτειες» που πέρασε ο πλανήτης μας, μέχρι να τον γνωρίσουμε όπως είναι σήμερα.

Ομάδα Εργασίας:
Παπαβασιλείου Χριστιάνα
Ψωμιάδη Σταυρούλα

CONCEPT ΓΙΑ TO ΕΛΛΗΝIΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ EXPO 2100

Το concept για το ελληνικό περίπτερο EXPO 2100 είχε ως αφορμή την έννοια του θανάτου και τις διαδικασίες που τον αφορούν και περιγράφονται στο βιβλίο του Φίλιπ Ντίκ "Ubik", ενταγμένο σε ένα σύγχρονο αστικό τοπίο με χαώδη χαρακτηριστικά όπως ψηλά κτίρια ,πολυσύχναστους δρόμους, πάρκα, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την χρήση ακοής και όσφρησης .Το περίπτερο θα προβάλλει αρχικά την ελληνική πραγματικότητα σχετικά με τον θάνατο, που βασίζεται σε πανάρχαιες παραδόσεις όπως τα μοιρολόγια, τις αγρυπνίες , και τις μαυροφορούσες. Η πρόσβαση στο περίπτερο θα ξεκινά με συμβολικές χειρονομίες, όπως την ένδυση με μαύρα ρούχα. Η περιήγηση στο χώρο των ελληνικών μοιρολογιών θα γίνεται ηχητικά ενώ θα βασίζεται και στην αφή του επισκέπτη. Στην συνέχεια ο επισκέπτης θα εισέρχεται στο ελληνικό νεκροταφείο του 21ου αιώνα, όπου θα πραγματοποιείται η αναβίωση εθίμων της ελληνικής παράδοσης ταφής και θρήνου, με μια όμως αρκετά πιο hi-tech και συμβολική προσέγγιση. μέσω κεντρικού πλατώματος, οδηγείται κανείς σε ανελκυστήρα όπου γίνεται η πρόσβαση στο χώρο "Format αναμνήσεων", όπου κάποιος θεωρητικά θα μπορεί να αποβάλλει την συγκίνηση σε έναν χώρο εκτόνωσης, ουδέτερο και αποκομμένο από κάθε συναισθηματική φόρτιση .Στην πορεία προς την έξοδο του περιπτέρου μπορεί ο επισκέπτης να προμηθευτεί ηρεμιστικές τσίχλες με γεύση ροδάκινου. Ο τίτλος του περιπτέρου θα είναι« Greece in Black».